Dom Leśny wśród sosen

Budynek można było postawić tylko w jednym miejscu na terenie działki, aby w pełni wykorzystać możliwości jej zabudowy. W tym celu zaprojektowano odpowiednio przystosowany parter. Wpłynął on na kształt i charakter całego obiektu.

Materiał pojawił się w serwisie dzięki uprzejmości pracowni 81.waw.pl

Parter można podzielić na dwie zasadnicze strefy: salon oraz kuchnię z jadalnią. Zostały one rozdzielone klatką schodową, w której umieszczono wspornikowe schody na tle ”żywej” zielonej ściany. Całość została dodatkowo doświetlona dużym dachowym świetlikiem.

W części, w której znajduje się pokój dzienny, ukryto główne wejście do domu. W wiatrołapie nie ma typowej garderoby, lecz szafy wnękowe. Prosto z niego możemy przejść do przestronnego pokoju dziennego, z którego mamy wyjście na duży zadaszony taras. Można się tam dostać również z gabinetu, który ma okna skierowane na ulicę, co daje możliwość obserwacji strefy wejścia.

– Element, który rozdziela pokój dzienny od kuchni, to zielony bufor z jednobiegową klatką schodową. Kuchnia z jadalnią tworzą jedną przestrzeń z dużymi przeszkleniami. Doskonale rozświetla to całe pomieszczenie. Dodatkowo mamy jeszcze lepszy kontakt z otaczająca nas naturą – mówi Anna Paszkowska-Grudziąż, architekt z pracowni 81.waw.pl.

Za kuchnią znajdują się ukryte drzwi, które prowadzą do części gospodarczej budynku (spiżarnia, kotłownia, garaż). Nietypowym rozwiązaniem jest oddzielenie garażu od głównego wejścia do domu. Wynika to z możliwości zabudowy na działce, ale dzięki zaplanowaniu dodatkowej garderoby przy garażu, rozwiązanie to zdaje egzamin. Z garażu jest bardzo blisko do kuchni, więc można łatwo do niej przenieść wszystkie zakupy.

Piętro stanowi zwartą bryłę, która została ”położona” na bryłę parteru. Ten podzielony jest na dwie strefy – pokój dziecka z garderobą i łazienką oraz główną sypialnię z garderobą i łazienką. Dzięki temu przestrzeń domowników została wyraźnie oddzielona, gwarantując prywatność – dodaje Rafał Grudziąż, architekt z pracowni 81.waw.pl

Na piętrze od strony ulicy znajduje się zadaszony taras, a okna zostały przysłonięte drewnianymi przesuwnymi żaluzjami. Od strony północnej bryłę piętra zamontowano na dużym wsporniku, tak aby stworzyć zadaszone miejsce postojowe dla samochodu.

Znakiem rozpoznawczym warszawskiej pracowni są białe elewacje. Jednak tym razem chęć dostosowania się do otoczenia spowodowała, że zdecydowano się na elegancką ciemną bryłę. Doskonale współgra ona z terenem, na którym powstał budynek, idealnie wpisując się w otaczający działkę krajobraz.